Czterdzieści cztery minuty, o których się nie mówi. Portret bloku obrony

W sobotniej porażce 0:5 z FC Ełk Baranki łatwo przeoczyć fragment, w którym nasza defensywa przestała się cofać. Między 38. a 82. minutą Grabówek nie stracił gola — i to na tym fragmencie sztab buduje plan na wyjazd do Wrocławia.

Statystyka z soboty jest bezlitosna: 0:5, trzy stracone bramki do przerwy, 8156 widzów schodzących z Falochronu w milczeniu. Ale jest w tym meczu czterdzieści cztery minuty, które w klubowych notatkach zostały podkreślone dwa razy — od 38. do 82. minuty obrona Grabówka nie puściła nic.

Środek trzymał, skrzydła wiały

Kto oglądał ten mecz uważnie, widział to samo, co sztab na podglądzie: w samym środku bloku defensywnego było twardo. Rywal, zamiast wchodzić środkiem, musiał ustawiać się bokiem i szukać dogrania z dystansu. Problem leżał wyżej — nasz środek pola przegrywał pojedynki tak wyraźnie, że obrońcy raz po raz zostawali sami z sytuacją, której nie stworzyli.

— Nie zasłaniam się niczym, pięć bramek to pięć bramek — mówi Wszeciech Deruś. — Ale jak przez pół godziny nikt cię nie mija, to znaczy, że coś w tej układance zaczyna do siebie pasować.

Osiemnastolatek, który nie ustępuje pola

W tej formacji najciekawsza jest arytmetyka wieku. Remigiusz Hejna i Edward Szczupakowski zjedli zęby na czwartoligowych boiskach, a obok nich gra Władysław Biebrzycki — osiemnaście lat, wychowanek, chłopak, który w kryciu nie ustępuje nikomu w tej drużynie. To on w sobotę najczęściej pierwszy wychodził do dośrodkowania.

— Kazali mi grać prosto i nie kombinować. Gram prosto — kwituje krótko.

W środę sparing z Sokołem w Lubicach, w niedzielę wyjazd do Złotnik Wrocław — rywala, który ostatnio rozbił gks grudziądz 7:2, a tydzień później wygrał tam 2:1. Z szóstką punktów i siódmym miejscem Grabówek nie jedzie tam po komplement. Jedzie sprawdzić, czy tamte czterdzieści cztery minuty da się rozciągnąć na dziewięćdziesiąt.