Lubice przed gwizdkiem. Deruś: „Miałem dziś nie zagrać”

Szkwał melduje się z Lubic godzinę przed pierwszym gwizdkiem. Trener obchodzi linie boczne z notesem, a Wszeciech Deruś, który jeszcze wczoraj miał nie grać, opowiada, dlaczego wychodzi w pierwszym składzie.

Piszę z Lubic, z trybuny stadionu Sokoła, bo na redakcyjnej budce przy Falochronie dziś nikt by mnie nie przeczytał. Popołudnie jest słoneczne, ale rześkie, więc apel pani Krysi spod naszego ostatniego newsa chłopcy chyba wzięli do serca. Z autokaru wyszli w granatowych kurtkach zapiętych pod szyję.

Spacer wzdłuż linii

Zanim ktokolwiek dotknął piłki, trener Zdzisław Zdrada zrobił rundę po murawie. Nie przez środek, jak zwykle robią trenerzy, tylko wzdłuż obu linii bocznych, powoli, co kilka kroków przystając. Z notesem, a jakże. Kto czytał rano Latarnika, ten wie, że Sokół lubi grać szeroko. Wygląda na to, że nasz trener chciał sprawdzić, ile tej szerokości gospodarze mają do dyspozycji.

Kapitan Paweł Pośpiech przeszedł za nim kawałek, potem zebrał chłopaków w kółko przy chorągiewce. Zapytany, co im powiedział, machnął ręką:

— Nic odkrywczego. Że ćwiczyliśmy to po godzinach nie po to, żeby się dziś bać. Trzech z tyłu, pięciu w środku i każdy wie, gdzie ma stać.

Deruś: „Miałem dziś nie zagrać”

Przy wyjściu z autokaru złapałem na kilka minut Wszeciecha Derusia. We wtorek wrzucił do sieci zdjęcie ławki nad morzem i po czterdziestu minutach je usunął. Dziś zaczyna w nowej trójce obrońców. Zapytałem, co się wydarzyło przez te dwa dni.

— Plan był prosty i ustaliliśmy go razem z trenerem: w tym sparingu po prostu nie gram. Ale trener Zdrada dosłownie wczoraj przyszedł z zupełnie innym planem. Inaczej rozpisał nam mikro- i makrocykle, posprawdzał markery obciążeniowe i sporo w tym poprzestawiał. Efekt jest taki, że dziś gram.

— Cieszę się, i to bardzo. Dla mnie każdy mecz w tej koszulce, sparing czy liga, to duma. Reprezentuję klub, a to się nie zmienia w zależności od tego, o co toczy się gra.

Obok niego z tyłu staną Edward Szczupakowski i Władysław Biebrzycki. Ten sam Biebrzycki jako jedyny polubił zdjęcie ławki, zanim zniknęło. Zapytałem więc, jak się rozumieją i co będzie najtrudniejsze przeciwko Sokołowi, który tak lubi grać skrzydłami.

— Biebrza to fantastyczny gość. Rozumiemy się doskonale i na tym zakończę.

Powiedział to z uśmiechem, poprawił torbę na ramieniu i poszedł do szatni. O skrzydła gospodarzy nie zdążyłem dopytać. Wygląda na to, że odpowiedź obrona da na boisku.

Za naszą bramką stoi na razie garstka granatowych szalików, ale kilka samochodów z Grabówka jest jeszcze w drodze. Pierwszy gwizdek o 17:50. Relacja po meczu na naszej stronie.