Mur, który się nie wykruszył. Tydzień pracy środka obrony

Po dwóch spotkaniach bez zdobytej bramki najwięcej mówi się o ataku. Przy Grabówek Stadium sztab zaczął jednak tydzień od zupełnie innej strefy — jedynej, która w obu meczach się nie posypała.

Bilans 8:30 i siódme miejsce w tabeli nie zostawiają miejsca na udawanie, że wszystko jest w porządku. A jednak, kiedy w czwartek rano trener Zdzisław Zdrada rozłożył na tablicy dwa ostatnie mecze — ligowe 0:5 z FC Ełk Baranki i sparing w Lubicach przegrany 0:4 — palcem zatoczył koło wokół tego samego fragmentu boiska. Środka własnego pola karnego.

To jedyna strefa, która w obu spotkaniach trzymała się razem. Bramki wpadały zza pleców, po skrzydłach, po stratach w środku pola — ale nie tędy, gdzie ustawiają się Edward Szczupakowski i Władysław Biebrzycki.

Trzydziestolatek i osiemnastolatek

Szczupakowski jest w klubie tym, kim w porcie bywa stary bosman: nie biega najszybciej, ale wie, gdzie stanąć, żeby nie musieć biec. To on ustawia piłkę przy każdym rzucie wolnym i to jego głos słychać, gdy linia zaczyna się rwać.

Biebrzycki ma od niego dwanaście lat mniej i na razie uczy się przede wszystkim ustawiania — za to w powietrzu i przy stałych fragmentach jest już groźny po obu stronach boiska.

— Edward mówi mi jedno zdanie na akcję i ono zawsze jest w punkt. Wolałbym, żeby mówił dziesięć — śmiał się po zajęciach Biebrzycki.

Skrzydła to inna historia

Obok nich Wszeciech Deruś, obrońca z naprawdę niezłym dośrodkowaniem, oraz Remigiusz Hejna, który pilnuje, by przy wyprowadzeniu piłki nie kończyło się na długim wybiciu w morze. Problem zaczyna się dalej: w Lubicach lewy korytarz przeciekał przez cały wieczór i to tam sztab zaplanował większość czwartkowych powtórek.

„Mamy fundament. Teraz trzeba dobudować burty."

— Zdzisław Zdrada

W niedzielę o 10:30 ten fundament pojedzie do Wrocławia, na boisko Złotników. Sprawdzian będzie brutalnie szczery.