Granatowy zeszyt spod trybuny. Kronika, której nikt nie dokończył

Przy opróżnianiu magazynku pod Falochronem ekipa Alojzego Stępy wyniosła skrzynię z zapomnianym zeszytem w granatowej okładce. To klubowa kronika — urwana w połowie zdania i podpisana tylko dwiema literami.

Magazynek pod sektorem B Falochronu otwiera się raz na kilka lat i za każdym razem ktoś przy tym kicha. Dziś rano trzeba go było opróżnić, bo gdzieś muszą stanąć puszki z farbą, a chłopaki od gruntowania kończą robotę szybciej, niż zakładał harmonogram.

Pod zwojem starej siatki stała drewniana skrzynia. W skrzyni — chorągiewki liniowych, dwie sflaczałe piłki i zeszyt formatu A4 w granatowej okładce, z wyblakłą kotwicą narysowaną długopisem.

Wpisy urywają się w pół zdania

To kronika. Odręczna, prowadzona równym, pochyłym pismem: kto otwierał bramy, jak wiał wiatr od portu, kto przyniósł termos z herbatą na trybunę, którego roku poprawiano ławki. Ostatni zapis kończy się słowami „a po przerwie wiatr obrócił się na" — i dalej nie ma nic. Czternaście pustych stron, a wcześniej kilka wyrwanych przy samym grzbiecie.

Pod większością wpisów widnieją tylko dwie litery: W.K. Nikt w klubie nie potrafi ich dziś rozwinąć.

— Wyniosłem to na światło i od razu wiedziałem, że nie wyrzucam. Papier zawilgocony, ale czytelny. Leży w mojej szafce i póki farba schnie, tam zostanie — mówi kierownik obiektu Alojzy Stępa.

Z tym „tam zostanie" nie zgadza się Teresa Nadolna, która od lat prowadzi bufet pod Falochronem i pamięta więcej twarzy z trybuny niż niejeden działacz. Chce, żeby zeszyt stanął za ladą, w szkle, otwarty na pierwszej stronie.

— Alojzy, kronika ma leżeć tam, gdzie ludzie ją przeczytają, a nie w szafce z kluczami. U mnie przechodzi w sobotę dwustu kibiców — powiedziała mu przy kawie, kwadrans po jedenastej.

„Ktoś to pisał dla nas. Byłoby wstyd nie dopisać ciągu dalszego."

— Teresa Nadolna

Spór o miejsce jest do rozstrzygnięcia w tygodniu. Ważniejsze jest co innego: kto weźmie długopis. W klubie pada już pomysł, żeby pierwszy wpis nowej ery powstał 27 września, przy odmalowanym Falochronie, i żeby napisała go ręka spoza gabinetów.

Zwracamy się więc do Państwa: jeśli ktoś z Grabówka wie, kim był W.K. — albo ma w domu cztery wyrwane kartki — redakcja czeka. Zeszyt ma jeszcze sporo wolnego miejsca.