Rękawice na kołku numer jeden. Charchut zobaczył je przed właścicielem

We wtorek po południu przy bramie od Morskiej stanęły dwie torby. Do kadry Morskiego Klubu Grabówek dopisani zostali Gabriel Szczepański i Lech Tomaszewicz. Pierwszy przywiózł rękawice — a te w naszej szatni mają od niedzieli swojego właściciela.

Bramę otwierał Alojzy Stępa, bo o tej porze i tak obchodzi świeżo pomalowany Falochron. Wpuścił dwóch mężczyzn po dwadzieścia dziewięć lat, każdy z jedną torbą, żaden z nich nie zapytał o drogę do szatni — trafili sami, wzdłuż ogrodzenia.

Gabriel Szczepański jest bramkarzem z prawdziwego zdarzenia: stoi wysoko, mówi na całe pole karne, a rękawice rozkłada do suszenia równo jak marynarz. Lech Tomaszewicz to defensor, którego nie obchodzi, kto przed nim stoi — wchodzi ciałem, wygrywa piłki w powietrzu i po prostu nie przepuszcza. Obaj mają na razie koszulki bez numerów.

Kołek, który już był zajęty

Problem zaczął się dwie minuty później. Szczepański powiesił rękawice na kołku przy drzwiach — tym samym, na którym od niedzieli wieszał swoje Piotr Charchut, dwudziestojednolatek, który w Złotnikach wszedł w 82. minucie i nie wyjmował piłki z siatki. Józef Magnowski leczy skutki zderzenia głowami i w tej chwili wolnych rąk w bramce nie ma za wiele.

— Nikomu niczego nie zabieram, bo nie ja układam skład — powiedział nam Szczepański, składając torbę pod ławką. — Ale przyjechałem grać, nie patrzeć. Chłopak ma dwadzieścia jeden lat, ja dwadzieścia dziewięć. To on ma czas, nie ja.

Charchut wysłuchał tego w milczeniu, przełożył swoje rękawice o jeden kołek dalej i odpowiedział dopiero przy wyjściu na murawę.

„Nie oddam tej bramki dlatego, że ktoś przyjechał z ładniejszą torbą."

— Piotr Charchut

Tomaszewicz całą scenę przesiedział na ławce, sznurując buty.

— W poprzedniej szatni też był ktoś, komu wszedłem w drogę — rzucił. — Przeżył. Ja tylko chcę wiedzieć, kto przy rzutach rożnych bierze najwyższego.

Dziś na Admax Arenie

Zdzisław Zdrada nie zdradził, kto dziś o 17:50 stanie między słupkami w sparingu z Admaxem. Zapowiadał, że w środy grają ci, którzy nie grali w lidze — tylko że w tej bramce akurat obaj kandydaci mogą się tak nazwać.

— Mam dwóch chętnych i jedną bramkę. Nie ma lepszego problemu — powiedział krótko w drzwiach biura.

Odpowiedź poznamy wieczorem. Prawdziwa stawka jest w niedzielę.